Na de rust ging ASW furieus in de aanval en trok ESTO zich massaal terug, loerend op de counter die regelmatig toch voor gevaar zorgde. De verdediging van ESTO, met hoofdrollen voor lange Tim van der Neut en keeper Martijn van Wijk, hield stand tot de 58e minuut. Vanuit een geblokt schot ging de bal omhoog en Martijn kon hem nog maar net aantikken. Zo viel de bal een beetje gelukkig op het hoofd van de vrijstaand Michael Quant die niet kon missen. De 2-1 gaf ASW vleugels en de druk op het doel van ESTO nam verder toe. Enkele hachelijke situaties, soms bijna op de doellijn van ESTO, leidden niet tot resultaat. Met man en macht werd er verdedigd en eilandbewoner Oscar de Heij hield in de spits zo nu en dan toch nog drie ASWers bezig. Steeds meer Waddinxveners schoven op richting het Estodoel en de gouden counter kon niet uitblijven. Diep in blessure tijd prikte aanvoerder Remi Hendriks, na aangeven van Donny, dan ook het bevrijdende doelpunt er in. Uitzinnig vloog iedereen op hem af en daar deden veel Estokinderen aan mee waardoor er een enorme kluwen feestende mensen ontstond. ASW was verslagen en de laatste twee minuten moesten nog even worden afgehandeld voordat het kampioenschap voor ESTO officieel binnen was. Compliment voor beide ploegen die met enorm veel inzet en werklust gezorgd hebben voor een spannende en sportieve finale van de competitie. Bij ESTO ging het feest nog even door. De spelersbus werd in Bodegraven met vuurwerk onthaald en de spelers gehuldigd, toegesproken en toegejuicht. De disco zorgde daarna nog voor veel gezelligheid ter afsluiting van een heerlijke voetbaldag.

Han Koevoets, Foto Caroline Rijnbeek

Kampioen ESTO terug naar de 3e klas

In een zinderend duel tegen mede koploper ASW pakte ESTO met 1-3 de volle winst en het kampioenschap. Meer dan duizend toeschouwers konden op het neutrale veld in Gouda genieten van spanning en mooie doelpunten. Klokslag twee uur startte de wedstrijd, ASW ging direct in de aanval. De eerste 10 minuten lukte het ESTO nauwelijks de bal goed uit te verdedigen. Ongetwijfeld veroorzaakt door zenuwen maar ook wennen aan de zeer slechte grasmat. Door dezelfde omstandigheden zag ASW echter geen mogelijkheden kansen te creëren. Pas in de 11ee minuut vertrok het eerste echte schot op doel, dat was van een estovoet. Daarna kregen ESTO wat meer grip op het spel. Het was na een half uur dat Marcel van Roon vanaf de 16 meter hard inschoot en de keeper van ASW maar net de bal tot corner kon tikken. Uit de corner kwam de bal weer terug bij Marcel en hij bedacht geen seconde, met een sublieme omhaal zette hij ESTO op voorsprong. Vanaf dat moment zag ESTO kans de aanvallen beter op te bouwen en dat resulteerde in de 42 minuut in een evenzo fraai doelpunt van Donny de Heer. Zeker op 30 meter afstand en vanaf de rechterflank schoot hij de bal over de keeper van ASW in de linker hoek.

Na de rust ging ASW furieus in de aanval en trok ESTO zich massaal terug, loerend op de counter die regelmatig toch voor gevaar zorgde. De verdediging van ESTO, met hoofdrollen voor lange Tim van der Neut en keeper Martijn van Wijk, hield stand tot de 58e minuut. Vanuit een geblokt schot ging de bal omhoog en Martijn kon hem nog maar net aantikken. Zo viel de bal een beetje gelukkig op het hoofd van de vrijstaand Michael Quant die niet kon missen. De 2-1 gaf ASW vleugels en de druk op het doel van ESTO nam verder toe. Enkele hachelijke situaties, soms bijna op de doellijn van ESTO, leidden niet tot resultaat. Met man en macht werd er verdedigd en eilandbewoner Oscar de Heij hield in de spits zo nu en dan toch nog drie ASWers bezig. Steeds meer Waddinxveners schoven op richting het Estodoel en de gouden counter kon niet uitblijven. Diep in blessure tijd prikte aanvoerder Remi Hendriks, na aangeven van Donny, dan ook het bevrijdende doelpunt er in. Uitzinnig vloog iedereen op hem af en daar deden veel estokinderen aan mee waardoor er een enorme kluwe feestende mensen ontstond. ASW was verslagen en de laatste twee minuten moesten nog even worden afgehandeld voordat het kampioenschap voor ESTO officieel binnen was. Compliment voor beide ploegen die met enorm veel inzet en werklust gezorgd hebben voor een spannende en sportieve finale van de competitie. Bij ESTO ging het feest nog even door. De spelersbus werd in Bodegraven met vuurwerk onthaald en de spelers gehuldigd, toegesproken en toegejuicht. De disco zorgde daarna nog voor veel gezelligheid ter afsluiting van een heerlijke voetbaldag.

Han Koevoets